پرسیا تایمز (شماره3)

پرسیا تایمز (شماره2)

پرسیا تایمز (شماره 1)

درفش کاویانی

درفش كاوياني يكي از پرارزش ترين پرچم هاي جـــــــهان است كه از روز
افرينش ادمي و خوي شهريگري ( تمدن ) گرفتن ، برافراشــــته شده است.

زيرا اين پرچم چندين برتري به تمامي پرچم هاي جهان دارد و قراردادهايي

( امتيازاتي ) كه در ان است در هيچ يك از ديگر پرچــــــــم هاي در سراسر

جهان يافت نميشود.

* اين پرچم از دل توده هاي مردم بيرون امده و از يك پيشبند چرمي توسط

کاوه آهنگر كه براي درهم كوبيدن ستم و شكنجه بيدادگران به پا خواســــت ،

فراهم امده است.


* اين پرچم مردمي است و به دست مردم ساده ولي دلير كوچه و خــــــيابان

درست شده و پرچم رسمي كشور به شمار امده و پذيرفته گــــــــــــشته است

ولي همه پرچم هاي ديگر جهان پيماني ( قراردادي ) ميــــــباشد كه از سوي

گردانندگان كشور ساخته و پرداخته و به مردم پذيرانده شده اند.


* هر كشوري پس از گزينـــــــــش پرچــــــــم براي رنگ ها و نشانه هاي ان

درون مايه هايي برگزيده است . ولي درفش كاوياني هنگام برافراشـــته شدن

همه درون مايه ( معنا و محتوا ) خود را به همراه داشت ؛ زيرا در پيــكار با

دشمن خونخوار و براي سرنگوني او پيشاپيش مردم به پا خواســــــــته و به

جنبش و چرخش درامد.


* اين پرچم براي ازادي ايران زمين از دست بيگانــــــــگان چيره بران از دل

توده هاي به خروش امده برپا گرديد.

* اين پرچم كهن ترين پرچم جهاني ميباشد و به دست ايرانيان عامه برافراشته

شده است.

* نشان غرور و سربلندي ملت ايران در ميان يونانيان و روميان و ملـــت هاي

باستاني ان روزگار دارد.

* نماد سپاس از گذشتگان كشورمان است و ترجيح ندادن هيچ فرهنـــگي را به

فرهنگ كهن نياكانمان.

* يكپارچگي و اتحاد اقوام مختلف و كهن ايـراني و ايجاد يك امپراتوري قدرتمند

و شكوهمند در برابر استكبار جهاني است.

* تنديس و نماد شش هزار سال پادشاي ايران و شكوه ارتش شاهنـــــــشاهي در

جهان است.

تاريخ درباره درفش شكوهمند كاوياني چه ميگويد :

تاريخ طبري مينويسد كه درفش كاوياني از پوست شير بود و پادشاهان ان را به

به زيور بياراستند و زر و سيم و گوهر بر ان پوشاندند ، انرا اختر كاويــــان نيز

مي ناميدند كه جز در كارهاي بزرگ نمي اوردند و جز براي شــاهزاده اي كه به

كارهاي بزرگ فرستاده ميشد ، برنمي افراشتند .

فردوسي پاك نهاد قدمت درفش كاوياني را با احتساب نخستين شاهنــــــــــشاهي

ايراني 6600 سال (( پيشدادي و كياني )) خوانده و در وصـــــــف چنين درفش

باشكوهي چنين گفته :



ميان سپاه كاويان درفش

به پيش اندرون تيغهاي بنفش

درفش شاهنشاهي با بوق و كوس

پديد امد و شد زمين ابنوس

يكي زرد خورشيد پيكر درفش

سرش ماه زرين غلافش بنفش


منابع ديني ايران درباره درفش ملي :

* فروهرهاي نيك تواناي پاك مقدس را ميستاييم كه لشكر بيشمار بيارايند و سلاح

به كمر بسته با درفش هاي برافراشته درخشان . ( ايضا در كرده بيست و نه )

* فروهرهاي پاكدين سام گرشاسب دارنده مسلح به گرز را ميســـــتاييم . او را كه

براي دشمنان بازوان قوي دارد و با سنگ فراخ و با درفش هاي پهن با درفـــــش

هاي گشوده و سرافراز براي مقاومـــــــــت كردن در برابر راهزنان ويران كننده و

هولناك ميباشد . ( همان پشت بند صد و سي و نه )

بدانست خود كه فريدون كجاسـت

سراندر كشيد و همي رفت راست

بيامد به درگاه سالارنو

بديدنش انجا و برخواسـت گو

چو ان پوست برنيزه برديد كي

به نيكي يكي اختر افكند پي

بياراست ان را به دــيباي روم

زگوهر بر و پيكر و زرش بوم

فروگشت زو سرخ و زرد و بنفش

همي خواندش كاوياني درفش

چوبرزد سراز درفش بنفش

مه نوش شدش ماه روي درفش

يكي شير پيكر درفش بنفش

بدادش همه زر غلاف درفش

سرنگوني درفش كاوياني به دست تازيان بيابان گرد :

درفش كاوياني كه نماد فر و شكوه ازادي ، سربلنــــدي و بزرگي ايران زمين بود

بدبختانه در هزار و چهارصد سال پيش در تازش وحشـــــــيانه تازيان به ايران از

دست رستم فرخزاد سپهسالار ارتش ايران زمين بر زمين افتاد و ديگر برافراشـته

نشد و اين اندوه بردل افسرده ايران پرستان همچنان برجا ماند .

امروز بسياري ان را به دست فراموشي سپرده اند گروهي از ان ياد برنمي اوردند

دسته اي ان را نميشناسند ، برخي بي انگار مانده اند ... كه همه اينها ســـــــــخت

درداور و رنج دهنده اند.

درباره سرنگوني درفش كاوياني و ارزش ان بلـــــــــــعمي ( ترجمه تاريخ تبري )

مينويسد :


چون مسلمانان تازي خزينه ملوك عجم غارت كردند ، ان درفش پيش عمرابن خطاب

( كه نفرين پارسيان بر او باد ) بماند. پس فرمود تا ان گوهرها بگشايند و ان پوست

بسوختند .

پر معنی ترین کلمه" ما" است...آن را بکار ببند
.
عمیق ترین کلمه "عشق" است... به آن ارج بنه
.
بی رحم ترین کلمه" تنفر" است...از بین ببرش
.
سرکش ترین کلمه" هوس" است...بآ آن بازی نکن
.
خود خواهانه ترین کلمه" من" است...از ان حذر کن
.
ناپایدارترین کلمه "خشم" است...ان را فرو ببر
.
بازدارترین کلمه "ترس"است...با آن مقابله کن
.
با نشاط ترین کلمه "کار"است... به آن بپرداز
.
پوچ ترین کلمه "طمع"است... آن را بکش
.
سازنده ترین کلمه "صبر"است... برای داشتنش دعا کن
.
روشن ترین کلمه "امید" است... به آن امیدوار باش
.
ضعیف ترین کلمه "حسرت"است... آن را نخور
.
تواناترین کلمه "دانش"است... آن را فراگیر
.
محکم ترین کلمه "پشتکار"است...آن را داشته باش
.
سمی ترین کلمه "غرور"است... بشکنش
.
سست ترین کلمه "شانس"است... به امید آن نباش
.
شایع ترین کلمه "شهرت"است... دنبالش نرو
.
لطیف ترین کلمه "لبخند"است...آن را حفظ کن
.
حسرت انگیز ترین کلمه "حسادت"است... از آن فاصله بگیر
.
ضروری ترین کلمه "تفاهم"است... آن را ایجاد کن
.
سالم ترین کلمه "سلامتی"است... به آن اهمیت بده
.
اصلی ترین کلمه "اطمینان"است... به آن اعتماد کن
.
بی احساس ترین کلمه "بی تفاوتی"است... مراقب آن باش
.
دوستانه ترین کلمه "رفاقت"است... از آن سوءاستفاده نکن
.
زیباترین کلمه "راستی"است... با ان روراست باش
.
زشت ترین کلمه "دورویی"است... یک رنگ باش
.
ویرانگرترین کلمه "تمسخر"است... دوست داری با تو چنین کنند؟

موقرترین کلمه "احترام"است... برایش ارزش قایل شو
.
آرام ترین کلمه "آرامش"است... به آن برس
.
عاقلانه ترین کلمه "احتیاط"است... حواست را جمع کن
.
دست و پاگیرترین کلمه "محدودیت"است... اجازه نده مانع پیشرفتت بشود
.
سخت ترین کلمه "غیرممکن"است... وجود ندارد
.
مخرب ترین کلمه "شتابزدگی"است...مواظب پلهای پشت سرت باش
.
تاریک ترین کلمه "نادانی"است...آن را با نور علم روشن کن
.
کشنده ترین کلمه "اضطراب"است...آن را نادیده بگیر
.
صبورترین کلمه "انتظار"است... منتظرش باش
.
بی ارزش ترین کلمه "انتقام"است... بگذاروبگذر
.
ارزشمندترین کلمه "بخشش"است... سعی خود را بکن
.
قشنگ ترین کلمه "خوشروئی"آست... راز زیبائی در آن نهفته است
.
تمیزترین کلمه "پاکیزگی"است... اصلا سخت نیست
.
رساترین کلمه "وفاداری"است... سر عهدت بمان
.
تنهاترین کلمه "گوشه گیری"است...بدان که همیشه جمع بهتر از فرد بوده
.
محرک ترین کلمه "هدفمندی"است... زندگی بدون هدف روی آب است
.
...و هدفمندترین کلمه "موفقیت"است... پس پیش به سوی آن.

دوست داشتن از عشق برتر (دکتر شریعتی)

عشق يك جوشش كور است

و پيوندي از سر نابينايي،

دوست داشتن پيوندي خودآگاه واز روي بصيرت روشن و زلال.

عشق بيشتر از غريزه آب مي خورد و هرچه از غريزه سر زند بي ارزش است،

دوست داشتن از روح طلوع مي كند و تا هرجا كه روح ارتفاع دارد همگام با آن اوج ميگيرد.

عشق با شناسنامه بي ارتباط نيست، و گذر فصل ها و عبور سال ها بر آن اثر ميگذارد

دوست داشتن در وراي سن و زمان و مزاج زندگي ميكند.

عشق طوفاني ومتلاطم است،

دوست داشتن آرام و استوار و پروقار وسرشاراز نجابت.

عشق جنون است و جنون چيزي جز خرابي و پريشاني “فهميدن و انديشيدن “نيست،

دوست داشتن ،دراوج،از سر حد عقل فراتر ميرود و فهميدن و انديشيدن رااززمين ميكند و باخود به قله ي بلند اشراق ميبرد.

عشق زيبايي هاي دلخواه را در معشوق مي آفريند،

دوست داشتن زيبايي هاي دلخواه را در دوست مي بيند و مي يابد.

عشق يك فريب بزرگ و قوي است ،

دوست داشتن يك صداقت راستين و صميمي، بي انتها و مطلق.

عشق در دريا غرق شدن است،

دوست داشتن در دريا شنا كردن.

عشق بينايي را ميگيرد،

دوست داشتن بينايي ميدهد.

عشق خشن است و شديد و ناپايدار،

دوست داشتن لطيف است و نرم و پايدار.

عشق همواره با شك آلوده است،

دوست داشتن سرا پا يقين است و شك ناپذير.

ازعشق هرچه بيشتر نوشيم سيراب تر ميشويم،

از دوست داشتن هرچه بيشتر ،تشنه تر.

عشق نيرويي است در عاشق ،كه او را به معشوق ميكشاند،

دوست داشتن جاذبه اي در دوست ، كه دوست را به دوست مي برد.

عشق تملك معشوق است،

دوست داشتن تشنگي محو شدن در دوست.

عشق معشوق را مجهول و گمنام مي خواهد تا در انحصار او بماند،

دوست داشتن دوست را محبوب و عزيز ميخواهد وميخواهد كه همه ي دل ها آنچه را او از دوست

در خود دارد ،داشته باشند.

در عشق رقيب منفور است،

در دوست داشتن است كه: “هواداران كويش را چو جان خويشتن دارند” كه حسد شاخصه ي عشق است

عشق معشوق را طعمه ي خويش ميبيند و همواره در اضطراب است كه ديگري از چنگش نربايد و اگر ربود با هردو دشمني مي ورزد و معشوق نيز منفور ميگردد

دوست داشتن ايمان است و ايمان يك روح مطلق است ، يك ابديت بي مرز است و از جنس اين عالم نيست.”

دكتر علي شريعتي

هرگز دستی رو نگیر وقتی قصد شکستن قلبش رو داری
...
هرگز نگو برای همیشه وقتی می دونی جدا میشی
...
هرگز نگو دوسش داری وقتی که بهش اهمیت نمیدی
...
هرگز درباره احساست حرف نزن وقتی که واقعاً وجود نداره
...
هرگز به چشماش نگاه نکن وقتی قصد دروغ گفتن داری
...
هرگز بهش سلام نکن وقتی می دونی خداحافظی در پیشه
...
هرگز به کسی نگو تنها اونه وقتی تو ذهنت به دیگری فکر می کنی
...
هرگز قلبی رو قفل نکن وقتی کلیدش رو نداری
...
هرگز به این آسونی ها از دستش نده
...
شاید هیچ وقت کسی رو پیدا نکنی که اینقدر دوست داشته باشه... به امید آن روز
که هیچ پیوندی به خاطر بی وفایی از هم گسسته نشه...به امید آنروز که هیچ دوستت دارم
گفتنی به زبون هیچکس نیاد مگه اینکه از عمق وجود و عشق باشه...به امید آنروز که
هیچکس عشق رو فدای خودخواهیش نکنه...به امید آنروز که دیگه هیچ دل شکسته ای
غمگین و بیصدا سکوت نکنه...به امید آنروزی که هیچکسی نباشه که به خاطر محبت و
علاقه خودشو ملامت کنه...به امید آنروزی که رشته محبت با بی وفاییها نازک و نازکتر و
بلاخره گسسته نشه...به امید آنروز که عشق معنای واقعی داشته باشه...به امید آنروز که
همه ما به خاطر بسپاریم که شکل گرفتن یک عشق بارها و بارها آسانتر از حفظاونه !! اون
رو به آسونی از دست ندیم و گسسته شدن اون رو راحت نپذیریم و برای حفظ اون واقعا
تلاش کنیمو به امید آنروز که هیچ مدعی عاشق بودن ؛ در امتحان عشق نمره مردودی از
معشوق نگیره ؛به امید آنروز که
...